Karanlık AŞKI

Karanlık odamda, karanlık ruhların arasında kalışlarımda aydınlık aramayıp usulca açtım bembeyaz sayfayı, hiddetim ve sakinliğim arasında kaldığım ince çizgide nakış nakış yazdım dizelerimi…Sonra birden bire gürleyip belirdi şair silüetim. Bana; ‘durma! ‘ der gibi zincirledi sanki mısralara…ya da… yada kırk beş kalibre gibi parçaladı bedenimi aslında beni öldürmedi. Evet öldürmedi çünkü sürün der gibiydi.Fakat karanlık“Karanlık AŞKI” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın