İNSAN KOLEKSİYONU

Gök patlayacak ,ruhum yükselince arşa paranormal birkaç mesai ardından..
Sesler yükselip çığ olup düşecek ;
Kendimden sığınmak için çekildiğim kabuğuma.
Günü geldiğinde ;İşte başardım! Diyeceğim. Halbuki kaybettiklerimden dağ olurdu…ama üzülmüyorum çünkü
bizler ölüyüz… bulunduğumuz yerde ve bulunduğumuz yerde bulunan insanlar bizim yaşıyor olduğumuzun kanıtı değildir midir?
Ben ,Afrikada hayvanlarla aynı çamurlu sudan su içen küçük bir çocuk tarafından hiç bilinmedi var oluşum. Lüks mekanda içkisini yudumlayan yetişkin tarafından da bilinmedi.. bizler yokuz…bizler koleksiyonuz…